จากทริปงานที่อาบู ดาบี และดูไบครั้งนี้ ผมมีเรื่องที่จะเขียนมากมาย
เชื่อว่าน้อง ๆ ในทีมที่ไปด้วยกันต่างก็มีเรื่องที่จะเขียนเยอะเหมือนกัน
((อันนี้แล้วแต่ว่าใครจะฟื้น หรือใครยังสลบอยู่นะครับ))
ผมอยากเริ่มเรื่องนึงก็คือ เมืองใหม่แห่งอาบู ดาบี
ที่แทบจะยกเอาของดี ๆ ในยุโรปมาเลยทีเดียว

อย่างที่เคยเกริ่นเอาไว้ว่า อาบู ดาบี เมืองหลวงแห่ง UAE.
นั่งอยู่บนกองน้ำมันขนาดหนึ่งในสิบของโลก แต่เพิ่งจะเริ่มสร้างเมือง
ตามหลังดูไบที่ถือว่าเป็นเมืองน้อง ซึ่งน้ำมันกำลังจะหมด
จึงต้องสร้างตัวเองให้เป็นแหล่งการค้า และการลงทุน
ที่โลกแทบจะทั้งโลกกำลังเข้ามาหาดูไบ

พวกเราได้ไปที่ Emirates Palace โรงแรมที่เป็นเหมือนวังของอาบู ดาบี
ที่ซึ่งเฟอร์รารี่เป็นของโหล ด็อดจ์เป็นของที่หาดูได้ทั่วไป
ที่นี่ตกแต่งหรูหราด้วยทองคำ มียอดโดมสวยงามตระการตา
ภาพแรกนั่นเป็นแค่ “ประตูหน้า” สำหรับเข้ามาในเขต Palace เท่านั้น

แต่ผมอยากนำชมแกลเลอรี่สำคัญใน Emirates Palace แห่งนี้มากกว่า
ที่นี่เป็นที่ตั้งของ “วิสัยทัศน์แห่งอาบู ดาบี” ที่กำหนดเอาไว้ว่า
เมืองแห่งนี้จะเติบโตไปทางไหนต่อไป...

เกาะแห่งหนึ่งกำลังถูกสร้างขึ้น
เป็นเมืองใหม่ที่มีแนวคิด The City of Happiness
โดยจับประเด็นว่า ดูไบจะเป็นเมืองค้าขายสำคัญของโลก
แต่อาบู ดาบี จะเป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในโลก
จึงมีการสร้างผังเมืองและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ให้สอดคล้องกับการอยู่อาศัย
ซึ่งถ้าเห็นดูไบมาแล้ว จะสัมผัสได้ว่าเขาสร้างได้จริง
และเกาะแห่งนี้จะมีไฮไลท์สำคัญอยู่ที่ “ศิลปะวัฒนธรรม” ครับ

พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ของฝรั่งเศสกำลังก่อสร้างที่นี่
แค่นี้ก็ทำเอาตื่นตะลึงแล้ว เพราะหลายประเทศเคยขอเปิดสาขา
แต่รัฐบาลฝรั่งเศสปฎิเสธทุกครั้ง เพราะถือว่าเป็นของสำคัญของเขา
ไม่รู้ไปทำอีท่าไหน ฝรั่งเศสถึงยอมได้ขนาดนี้
แค่นั้นไม่พอครับ เมื่อเกาะแห่งนี้มีพิพิธภัณฑ์ยุครุ่งเรืองที่ดีที่สุดแล้ว
พวกเขากำลังสร้างพิพิธภัณฑ์ร่วมสมัยที่ดีที่สุดในโลกเช่นกัน

ลูฟวร์กำลังจะเปิดปะทะกับกุกเกินไฮม์ที่นี่
โดยสถาปนิกชื่อดังก้องโลกผู้สร้างกุกเกินไฮม์ที่บิลเบา สเปน
มาออกแบบสร้างกุกเกินไฮม์ อาบู ดาบี ด้วยตนเอง
((ขอบคุณลักที่สังเกตเห็นข้อผิดพลาด ในเรื่องที่ตั้งของกุกเกินไฮม์
และขอบคุณเฮียวัฒน์ สำหรับข้อมูลที่ถูกต้องครับผม))
ใช่ครับ... แฟรงค์ เกรี่ กำลังสร้างสถาปัตยกรรมร่วมสมัยอีกครั้ง

ด้านไกลสุดโน่นที่เป็นอาคารสีขาวรูปทรงประหลาด
คือ Abu Dhabi Performing Arts Center
ด้านใกล้ที่เป็นรูปโดมใหญ่ ๆ ((ทรงแมงกระพรุน)) คือลูฟวร์
จุดที่ผมยืนอยู่ แต่มองไม่เห็นในภาพ คือกุกเกินไฮม์

ซึ่งผมไปเจอเลย์เอาท์โมเดลของเกรี่ซึ่งนำมาจัดแสดงที่นี่ด้วยครับ

ได้ยินมาว่าทางอาบู ดาบี ปล่อยให้เกรี่ใช้จินตนาการได้เต็มที่
ทำให้อาคารหลักของพิพิธภัณฑ์จะ “แรง” กว่ากุกเกินไฮม์ที่สเปนแน่นอน
หน้าตาจะเหมือนสร้างไม่เสร็จ เป็นกองวัสดุระเกะระกะ
แต่ใช้งานได้จริง... และจะสวยงามอย่างยิ่งเมื่อต้องแสงไฟ
แบบแรก ๆ ออกมาแล้วครับ

ในแกลเลอรี่มีภาพกราฟฟิคส์หน้าตาของกุกเกินไฮม์ อาบู ดาบี
ให้เห็นกันหลายบรรยากาศหลายมุม
ทำเอาทีมงานของเราตะลึงอึ้งกันไปตาม ๆ กัน

จนกระทั่งมีเสียงเรียก...
“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ได้เวลาทานอาหารเย็นกันแล้วนะครับ
ขอให้ไปรวมตัวกันที่จุดนัดพบโดยด่วน”
ยังไม่ทันสิ้นเสียงเรียก

แล้วเจอกันใหม่... อาบู ดาบี

((รูปสุดท้ายเพิ่มเติมครับ... ตามเสียงเรียกร้องของเจ้าภาพ))